![](http://nationalgreenhighway.org/img/kipm-2020/1054/image_ct6CgXUHzSJ.jpg)
Een vliegtuig dat in de lucht vliegt is een prachtig gezicht. Waaraan zijn deze verschijnselen verbonden, waarom blijft het spoor soms over en soms niet, en waaruit bestaat het?
Veel nieuwsgierige mensen stellen deze vragen. Om alle nuances te begrijpen, moet je eerst begrijpen waar dit nummer uit bestaat.
Geen rook door brandende brandstof
![](http://nationalgreenhighway.org/img/kipm-2020/1054/image_M6Dpz2nn8nblyAkoxPxCx7.jpg)
Iemand zal misschien zeggen dat dit spoor niets anders is dan de rook die overblijft tijdens de verbranding van brandstof, naar analogie met uitlaatgassen van auto's. Vliegtuigturbines zijn veel krachtiger dan een automotor en daarom produceren ze zoveel rook. Maar dit antwoord zal fundamenteel onjuist zijn, volledig analfabeet.
Vliegtuigmotoren stoten wel gas uit dat overblijft bij de verbranding van kerosine, maar de uitlaat is transparant. Geen enkel vliegtuig in goede staat rookt namelijk niet op de landingsbaan, tijdens het opstijgen of landen. Als het een uitlaat was, zou het meteen duidelijk worden en zou er niets te rusten zijn op de luchthaven. Maar iets dat motoren echt weggooien.
Samen met andere elementen van het gas-luchtmengsel van de uitlaat wordt ook water in dampvormige toestand uitgestoten. Als het vliegtuig op lage hoogte staat, is dit meestal niet zichtbaar. In een situatie waarin het vliegtuig hoog opsteeg, kristalliseert het water onmiddellijk uit en vormt het witte wolken die zich achter elke turbine uitstrekken. Dit is de sleutel tot de baan die zich uitstrekt voor het vliegtuig.
Waarom is de track niet altijd zichtbaar?
![](http://nationalgreenhighway.org/img/kipm-2020/1054/image_1Aim0IZoyCMbZf5unxfsrqi7.jpg)
Hoe lager de temperatuur overboord, hoe sneller, hoe completer het proces van kristallisatie van het door de motoren uitgestoten water. Als het vliegtuig laag vliegt, is er geen sprake van verlaagde temperaturen, is er geen spoor zichtbaar of is het nauwelijks waarneembaar. Het is de moeite waard eraan te denken dat hoe hoger de vleugelmachine stijgt, hoe lager de temperatuur daalt. In hoge lagen kan de indicator verschijnen in de buurt van -40 graden, en het is heel natuurlijk dat het vocht hier onmiddellijk en volledig bevriest en een dik spoor vormt. Bij dergelijke temperaturen bevriest zelfs de ademhaling van een persoon - het is de moeite waard eraan te denken dat piloten slechts 50-60 jaar geleden op elk moment van het jaar korte bontjassen en warme kleding kregen om te vliegen, zodat ze niet zouden bevriezen in de cockpits.
Als er naast de verlaagde temperatuur in de luchtlaag waar het vliegtuig zich bevindt, een kalme of zwakke wind is, blijft de baan dicht en zwelt niet op, hij is enkele uren vanaf de grond te zien. Maar als de wind er nog steeds is, zal de baan vrij snel verdwijnen. Soms verdwijnt het niet gelijkmatig, in secties. Dit geeft aan dat luchtstromen in de atmosfeer circuleren.
Interessant feit: op verschillende hoogtes kan windenergie verschillende indicatoren hebben, en zelfs verschillende richtingen. De richting van de wind nabij het aardoppervlak, vastgelegd door mensen, komt mogelijk niet overeen met de richting, kracht van de wind in hogere lagen van de atmosfeer. Veel mensen hebben gemerkt dat de wind in de ene richting waait en de wolken in de andere bewegen. Dit komt precies door de windrichtingen en hun variabiliteit in verschillende lagen.
Een spoor van een vliegtuig kan verdwijnen en weer verschijnen. Gewoonlijk is het niet bij het landen of opstijgen, bij het stijgen of dalen alleen vanwege de nabijheid van de warme lagen van de atmosfeer, opgewarmd vanaf het oppervlak van de planeet. Maar zodra het vliegtuig hoger komt, tot een hoogte van enkele kilometers, verschijnt onmiddellijk de "staart", die het pad van een gevleugeld voertuig herhaalt.
Door motoren uitgestoten deeltjes
![](http://nationalgreenhighway.org/img/kipm-2020/1054/image_cvdek21CLK20PJpwRM8xjc.jpg)
Het is vermeldenswaard een andere nuance die ervoor zorgt dat een spoor uit het vliegtuig verschijnt. Water alleen kan niet condenseren; hiervoor zijn stof of andere vaste deeltjes nodig, waarop waterdamp neerslaat. In hoge atmosferische lagen zijn er weinig van dergelijke deeltjes; ze worden door de wind dichter bij het aardoppervlak gedragen. Maar de vliegtuigmotor stoot deze deeltjes uit, waardoor condities worden gecreëerd voor de condensatie van niet alleen het water dat wordt gevormd tijdens de verbranding van brandstof, maar ook van dat dat circuleert in de omringende lucht.
Dienovereenkomstig geldt: hoe hoger de luchtvochtigheid rond het vliegtuig, hoe dichter een spoor het kan achterlaten. De omringende deeltjes verdampt water zullen zich op microdeeltjes nestelen en dit pad vormen. In feite verschilt het spoor vanuit het vliegtuig in wezen niet van de cloud. Het wordt ook op een vergelijkbare manier gevormd.
Zo laat het vliegtuig zijn sporen achter in omstandigheden waar water kan condenseren. Het pad wordt gevormd door het verdampte vocht dat door de motor wordt uitgestoten en in de omgevingslucht wordt vastgehouden als gevolg van lage temperaturen en microdeeltjes die worden uitgestoten door de motoren, waarop watermoleculen neerslaan. Dit fenomeen bevat geen extra puzzels.